Suva planina je jedna od najimpresivnijih planina u Srbiji. A verovatno i jedna od najlepših.

To je planina u jugoistočnoj Srbiji, duga 45 km, a široka 15 km, koja u geološkom i geografskom smislu pripada karpatsko-balkanskoj grupi planina. Prostire se pravcem severozapad—jugoistok, istočno od Niške Banje, a završava se jugo-zapadno do Babušnice u Lužničkoj kotlini.suva

Visinska zona planine je od 250 m do 1.810 m. Nakon nje se produžava Rodopski masiv. Sa severozapadne i severne strane Suva planina se graniči rekom Nišavom, sa istočne strane Koritničkom. Sa jugoistočne i južne strane Lužničkom rekom. Prema zapadu planina se postepeno spušta u Zaplanjsku kotlinu, dok prema ostale tri strane spusta se najčešće strmo, ponegde okomito.
Okružena je kotlinama koje su znatno niže tako da je jasno izdvojena i istaknuta od drugih geografskih celina i vidljiva sa svih strana i sa velike daljine. Najviši vrh se zove Trem nadmorske visine 1810m. Od vrha se severnom stranom spušta vertikalni stenoviti zid (litica) koji do sela Kosmovac u podnožiju ima visinu oko 1000m. Suprotna južna strana je znatno blaža sa slabijim šumskim rastinjem. suva Na visinama iznad 1300mnv je planinski platio niskog rastinja.

Ako se krene juzno od Trema prema Lužničkom kraju prostire se ogroman plato niskog suva i žbunastog rastinja, koji se lagano spušta, ali je prekriven vrtačama i uvalama i apsolutno je predeo gde nema vode pa je ćesto manje posećen od strane planinara i avanturista. Dok su vrhovi Trem, Sokolov Kamen i Mosor najposećeniji i gotovo svakog vikenda ima planinara sa celog Balkana koji rado obilze ove predele.

Suva Planina je prema nacionalnom zakonodavstvu, proglašena za područje sa statusom rezervata prirode i objektom geonasleđa Srbije. Siromašna je vodom, zbog propustljivosti krečnjaka, kroz čije pukotine padavine se ne zadržavaju na višim nadmorskim visinama.

auva greben

SVRLJIŠKE PLANINE pripadaju balkansko-karpatskim planinama. Zbog male udaljenosti od Niša stalno su posećene i na njima se svakog dana mogu videti grupe planinara i ljubitelja prirode. svrljiskeOne su u isto vreme i pitome i divlje. Najviši vrh je Zeleni vrh sa 1334 m/nv koji se nalazi iznad sela Gulijan, a zatim je tu i Crni vrh sa svojih 1270 m/nv iznad sela Lozan. Svrljiške planine su posebno dobre za sticanje kondicije, za prve korake u planinarenju i za početne osnove za ozbiljno osvajanje vrhova.
Mi planinari obično krećemo prema Plešu koji je 1267 m/nv iz pravca vrhova Višegrad (980 m/nv) i Gradac (1062 m/nv). Zbog prelepih vidikovaca put ka Plešu može da potraje a posebno ako naidjete na krdo divljih konja, svrljiskeoni možda jedino mogu da se vide na Svrljiškim planinama. Iznad sela Periš je Ulanac (Ulj) čija je nv 1267 m, a u neposrednoj blizini je jedinstveni fenomen Pandiralo koji je dobar za bavljenje speleologijom, a nastaje poniranjem reke Turije.
U Pandiralu možete videti čitave kolonije slepih miševa. Iz sela Prekonoga može da se stigne do vrha Gradac, a na tom putu je prelepa Prekonoška pećina čiji su stalagmiti visoki oko 5,5 metara.
Niševačka klisura je prelepa, Svrljiški Timok kao da mami da se iz sela Niševac krene ka vrhu Kula do koga vodi kratka ali poprilično naporna staza, dok se u povratku može videti reka Belica i Kotlovi koji prosto kao da žele da svoju vodu pozajme drugom kotlu. Znamenitosti svrljiškog kraja je čuveno svrljiško jagnje, a Malča je posebno karakteristična po dobrim belim i crnim vinima.

Narvno neizostavna je nadaleko poznata Belmužijada u Svrljigu.

svrljiske

jastrebacJastrebac je planina koja se nalazi u južnom delu Srbije, na prostoru između Niša, Aleksinca, Kruševca, Blaca i Prokuplja. Sastoji se od dva masiva, Velikog i Malog Jastrepca. Pripada Rodopskom planinskom lancu i čine ga dva masiva: Veliki i Mali Jastrebac. Pruža se u pravcu zapad - istok u dužini od oko 45 km, a okružen je rekama J. Moravom, Rasinom i Toplicom. Prema priči na visokom i golom planinskom vrhu jastreb je svio gnezdo. U kljunu je nosio grančice sa semenkama koje su padale dok je leteo. Vremenom je iz njih izniklo visoko drveće, a planina je nazvana Jastrebac.
Pančić je nazvao Jastrebac najšumovitijom planinom u Srbiji. Osobita je i što preko njenog centralnog dela ne prolazi savremeni put i nema skijalište.
Tu su i izuzetna mesta Mečje stene, Majorova česma, Belijeva koliba.

Ono sa čim će se svaki meštanin pohvaliti sigurno je zaštićeni rezervat breze, mada Jastrebac obiluje i listopadnim i četinarskim šumama koje su prava banja čistog vazduha. Na planini ima i hrasta, graba, javora i jasena, a od četinara, jele. Obiluje i svim vrstama pečuraka. Ako dovoljno tiho koračate ovim šumama možda sretnete i njene stalne stanovnike: divlje svinje, srne, veverice, šumske sove, senice... Ovo je ujedno i najvodenija planina ovog dela Balkana.

Na severnoj strani planine, pravac ka Kruševcu nalazi se planinarski dom „Žarko Žarić“ (ranije Limarov dom) na 521 m/nm. Omiljene planinarske maršrute su do „Bele Stene“ (1257 m), „Stracimira“ (1390 m), „Maznice“ (1140 m), kao i izleti do „Majorove česme”, česme „Dve sestrice”, stare crkve Sv. Petke, ”Doline breza”, srednjevekovnog utvrđenja „Gradac”...
Naviši vrhovi ove planine su „Đulica“ (1491m) i „Pogled“ (1481m) Zmajevac (1.313 m) i Bela stena (1.257 m) i oni predstavljaju prirodnu granicu između Toplice i Pomoravlja. Ovi vrhovi izuzetno su zanimljivi planinarima ali i biciklistima, maratoncima… na Jastrepcu se može zaista uživati.

rtanj

Rtanj se nalazi u istočnoj Srbiji, nadomak Boljevca. Pripada Karpatskim planinama, a najviši vrh Šiljak (1566 m) predstavlja prirodni fenomen kraškog reljefa. Okruzuju je gradovi: Na jugu Soko Banja, severu Boljevac, istoku Knjazevac i zapadu Aleksinac. rtanj Planina se naglo diže iz ravnice i završava skoro pravilnom kupom. Sa južne strane padovi su blagi i prema podnožju se prostire visoravan koja se lagano spušta ka Soko Banji. Na severnoj strani Rtanj je izrazito odsečen sa oštrim grebenom pri vrhu. Na istočnom kraju grebena, uzdiže se glavni vrh Šiljak. Severna strana planine prekrivena je šumama i pašnjacima, obrasla autohtonim biljnim vrstama i obiluje izvorima pitke vode.

rtanjRtanj je srpska mistična planina o kojoj se ispredaju razne legende i privlači veliku pažnju turista i planinara, prvenstveno zbog svog piramidalnog oblika. Padine su bogate šumskim jagodama i poznatim Rtanjskim čajem.

Rtanj je u podnožju uglavnom sastavljen od peščara i stena, a u višim delovima od krečnjaka. Gore u krečnjaku nigde nema vode - Rtanj je poznat po tome što svoje posetioce muči žeđu. Sva voda otiče kroz krečnjak, a onda u nižim delovima izbija u jakim vrelima po ivici planine.

rtanj Ako pogledamo Rtanj sa severa i juga, ukazuje nam se kao dugačak greben - dok je dole širok, gore se sužava u uzani ivičasti zid. A na istočnom kraju grebena uzdiže se glavni vrh. To je Šiljak, visok 1566 metara. Baš taj vrh, koji tako jasno strči u vis i čini da se Rtanj vidi iz daleka, čini ga gospodarem cele Istočne Srbije, u kojoj ga niko visinom nije nadmašio.

Druga odlika je endemska vrsta - Rtanjski čaj (lat. Satureja montana) koji raste na Rtnju, a može se naći i na Suvoj planini, Svrljiškim planinama... Jedna od četiri vrste ove lekovite biljke raste na Olimpu u Grčkoj. Tradicionalno 7.juna svake godine kada je dan Sv.Jovana (biljober) puno sveta skupi se u Sokobanju odakle se organizovano kreće na Rtanj preko sela Vrmdže.